Zapisy na warsztaty

Dlaczego niektóre wzorce – odrzucenia, przynależności, poświęcenia, zależności – powtarzają się w rodzinach z pokolenia na pokolenie? Podczas wystąpienia Alex Piotrowska pokaże, jak nieświadome lojalności i kontrakty rodzinne kształtują nasze relacje i ograniczają dostęp do stanu Ja Dorosły.

Uczestnicy poznają:

• koncepcję episkryptu Fanity English,
• model skryptu międzypokoleniowego Glorii Noriegi,
• impasy rodzicielskie według Enid Welford,
• techniki ucieleśnione i wyobrażeniowe wspierające proces redecyzyjny.

To będzie warsztat empiryczny – okazja, by przyjrzeć się własnemu systemowi rodzinnemu, zobaczyć proces redecyzyjny w działaniu i zastanowić się, jak włączyć te narzędzia do własnej pracy terapeutycznej czy coachingowej – z uwzględnieniem traumy.

Już od pierwszych minut spotkania kontrakt terapeutyczny uruchamia nie tylko świadomą komunikację pacjenta, ale też wcześniejsze wzorce relacyjne, skryptowe i przywiązaniowe. Podczas warsztatu Piotr Przybylski i Filip Zaręba pokażą, jak w podejściu relacyjnym terapeuta jest jednocześnie obserwatorem i uczestnikiem procesu – a jego emocje, reakcje cielesne i fantazje mogą stać się cennym materiałem klinicznym.

Uczestnicy:

• pogłębią rozumienie przeniesienia i przeciwprzeniesienia w relacyjnej AT,
• nauczą się analizować własne reakcje jako część procesu terapeutycznego,
• przećwiczą rozpoznawanie przeniesienia i przeciwprzeniesienia w „tu i teraz”,
• popracują na krótkich opisach przypadków, ucząc się rozróżniać realną relację od tego, co ujawnia się w diadach self–obiekt.

To warsztat łączący teorię z praktyką kliniczną – dla osób chcących świadomiej wykorzystywać własne doświadczenie w gabinecie jako narzędzie terapeutyczne.

Stawanie się psychoterapeutą to nie tylko proces edukacyjny – to również ciągłe odkrywanie i weryfikowanie własnej tożsamości, osobistej i zawodowej. Podczas wystąpienia Anna Frączek zaprosi do refleksji nad etapami rozwoju psychoterapeuty w nurcie AT i tym, jak pogłębiająca się świadomość tego procesu wpływa na budowanie autonomii oraz bardziej osobistych kontraktów szkoleniowych i superwizyjnych.

Uczestnicy:

• rozpoznają szanse i ograniczenia aktualnej oraz kolejnych faz swojego kształcenia,
• przeanalizują proces tworzenia się tożsamości psychoterapeuty w ujęciu AT,
• spojrzą na model strukturalny i skrypt w kontekście własnej tożsamości zawodowej.

To wystąpienie dla osób w trakcie szkolenia i superwizji – oraz dla tych, którzy chcą świadomiej spojrzeć na swoją drogę stawania się i bycia psychoterapeutą.

Najtrudniejszy moment w rozwoju lidera to nie objęcie nowej roli – to okres pomiędzy: gdy stary sposób działania już nie działa, a nowa tożsamość zawodowa jeszcze się nie ukształtowała. Agnieszka Sokołowska i Anna Grygorcewicz pokażą, dlaczego przejście od eksperta do lidera bywa tak stresujące i dlaczego właśnie wtedy najczęściej wracamy do automatycznych, „bezpiecznych” zachowań – nadmiernej kontroli, ratowania innych, samodzielnego rozwiązywania problemów.

Na warsztacie:

• zobaczymy, jak lider przeżywa utratę pewności we wcześniejszej roli,
• zrozumiemy, co dzieje się z człowiekiem, który awansuje lub zmienia funkcję,
• nauczymy się odróżniać autonomię od siły, samowystarczalności i ciągłej skuteczności,
• poszukamy sposobów na przejście przez niepewność bez ucieczki w kontrolę.

Analiza oparta będzie na dwóch case'ach z praktyki. Uczestnik wyjdzie z warsztatu z większą umiejętnością rozpoznawania trudności na przejściach między rolami zawodowymi oraz z konkretnymi pytaniami i interwencjami wspierającymi lidera w wejściu w nową rolę.

Wiele osób diagnozowanych z ADHD lub autyzmem dopiero w dorosłości latami interpretowało swoje trudności jako lenistwo, nadwrażliwość czy osobisty deficyt. Aleksandra Raczyńska pokaże, jak późna diagnoza może działać normalizująco – jako przejście od narracji deficytu do narracji kontekstu i adaptacji.

Uczestnicy:

• zobaczą, jak późna diagnoza zmienia sposób rozumienia własnej historii życia,
• poznają koncepcję normalizacji jako przejścia od „coś jest ze mną nie tak” do „moje doświadczenia miały kontekst”,
• spojrzą na maskowanie/camouflaging i Dziecko Przystosowane przez pryzmat Analizy Transakcyjnej,
• zrozumieją, jak zakazy, drivery i przyzwolenia łączą się z procesem neuroróżnorodnej adaptacji.

Wystąpienie oparte jest na koncepcji cykli rozwoju Pam Levin-Landheer i skrypcie życiowym. Uczestnik wyjdzie z propozycją rozumienia późnej diagnozy jako punktu wyjścia do dalszej pracy nad adaptacjami, potrzebami i skryptem.

Kiedy spotykają się dwie osoby, spotykają się dwa organizujące się światy – każdy z nich niesie własną historię relacji, pamięć ciała, emocji i znaczeń. Agata Ribay pokaże rozwój nie jako następstwo kolejnych etapów życia, lecz jako nieustanny proces organizowania doświadczenia zachodzący pomiędzy ciałem, afektami, motywacjami i relacjami.

Inspirując się teorią systemów motywacyjnych Josepha Lichtenberga, neuronauką afektywną Jaaka Pankseppa oraz współczesną psychoanalizą relacyjną, prelegentka przedstawi model pięciu systemów motywacyjnych jako praktyczne narzędzie rozumienia rozwoju człowieka i planowania interwencji terapeutycznych, edukacyjnych i rozwojowych w Analizie Transakcyjnej.

Uczestnicy:

• poznają koncepcje Lichtenberga i Pankseppa wplecione w Analizę Transakcyjną i doświadczenie psychosomatyczne,
• doświadczą rozwoju opartego na motywacjach zarówno teoretycznie, jak i praktycznie,
• zobaczą, jak to ujęcie można stosować w pracy nad rozwojem osobistym, zawodowym oraz w relacji terapeutycznej, konsultingowej i edukacyjnej.

Relacyjna analiza transakcyjna zakłada, że self rozwija się i przekształca w relacji z drugim człowiekiem. Kolejne etapy życia – bliskie związki, rodzicielstwo, strata, starzenie się – stawiają przed nami nowe wyzwania rozwojowe. Dla części osób proces ten przebiega adaptacyjnie, dla innych nowe doświadczenia stają się zagrożeniem dla ciągłości self.

Agata Pietrzykowska oprze warsztat na koncepcji rozwoju self Heleny Hargaden i Charlotte Sills oraz współczesnych podejściach do teorii przywiązania, szukając odpowiedzi na pytanie, jak relacja terapeutyczna może wspierać tworzenie nowych sposobów przeżywania siebie i pozostawania w relacji z innymi.

Uczestnicy:

• poznają relacyjne rozumienie rozwoju self w AT,
• zobaczą, jak utrwalone organizacje osobowości mogą ograniczać korzystanie z nowych doświadczeń relacyjnych,
• rozwiną umiejętność konceptualizacji przypadku z perspektywy rozwoju self.

To warsztat praktyczno-kliniczny – uczestnicy będą pracować na własnych przykładach z praktyki.

Gry, skrypt, transakcje ukryte – wiele konstruktów Analizy Transakcyjnej zakłada istnienie nieświadomości, choć sam Eric Berne opierał się przed tym pojęciem. Jan Kornaj przybliży zjawisko nieświadomej komunikacji opisane przez Michele Novellino – cykle powtarzających się transakcji, „wiadomość nawracającą” dopóty, dopóki nie zostanie zrozumiana przez drugą osobę.

Podczas warsztatu:

• poznamy sposoby rozpoznawania nieświadomej komunikacji i formułowania jej interpretacji,
• przyjrzymy się rozróżnieniu między transakcjami monologicznymi i bilogicznymi,
• omówimy aspekty interpretacji według Novellino,
• zastosujemy teorię do przykładów z praktyki klinicznej.

Rozpoznanie i zrozumienie nieświadomej komunikacji pozwala uchwycić aktualny stan relacji przeniesieniowej – zwłaszcza gdy przeciwprzeniesienie samo w sobie nie wystarcza do jej zrozumienia.

Analiza transakcyjna to zestaw map, metafor i modeli – ich bezrefleksyjne, dosłowne rozumienie może zawężać pole interwencji. Piotr Jusik pokaże, jak konstrukty AT można ujmować w trzech perspektywach: prewencyjnej, naprawczej i odporności.

Podczas warsztatu:

• poznamy heurystyczny model systemowy Hewsona,
• zobaczymy, jak wybór perspektywy zależy nie tylko od potrzeb klienta, ale i od skryptu życiowego oraz kulturowej ramy odniesienia praktyka,
• nauczymy się różnicować i dobierać interwencje prewencyjne, naprawcze oraz wspierające odporność.

Integracja tych trzech perspektyw usprawnia dobór interwencji i wspiera płynne łączenie ujęć rozwojowych i klinicznych w praktyce AT.

Czerpiąc z relacyjnego ujęcia relacji terapeutycznej jako mikrokosmosu świata zewnętrznego oraz Transkulturowego i Intersekcjonalnego Modelu Stanów Ja Victorii Baskerville, Joanna Chrząstowska zaprosi do spojrzenia na relację terapeutyczną jako miejsce spotkania przenikających się cykli doświadczenia – biograficznych, rodzinnych, międzypokoleniowych, społecznych, kulturowych i historycznych.

Podczas warsztatu:

• poznamy model Baskerville jako narzędzie refleksyjnej praktyki i mapę wspierającą orientację w wielopoziomowej złożoności relacji terapeutycznej
• przyjrzymy się, jak tożsamość, doświadczenia społeczne oraz uwarunkowania kulturowe i historyczne współtworzą świadome i nieświadome wymiary relacji terapeutycznej
• zbadamy nieświadome założenia, uprzedzenia, dynamiki władzy oraz sposoby rozumienia podobieństwa i różnicy w kontakcie terapeutycznym

To zaproszenie do dialogu z Ja i Innym – rozumianego jako spotkanie z wielowarstwowością ludzkiego doświadczenia – oraz do rozwijania refleksyjnej praktyki klinicznej i odpowiedzialności etycznej.

Cykl skryptowy to jedno z podstawowych pojęć Analizy Transakcyjnej – utrwalony wzorzec przeżywania, myślenia i funkcjonowania interpersonalnego. ISTDP opisuje utrzymywanie się podobnych wzorców poprzez konflikt wewnętrzny, mechanizmy obronne i sposoby regulacji lęku. Katarzyna Troć i Kinga Mann-Przybylska pokażą, jak te dwa podejścia – choć wyrosłe z odmiennych tradycji teoretycznych – wyjaśniają, w jaki sposób doświadczenia relacyjne organizują funkcjonowanie człowieka i wpływają na możliwość dokonywania nowych wyborów.

Podczas wystąpienia:

• poznamy podobieństwa i różnice między kluczowymi konstruktami AT i ISTDP
• przyjrzymy się, jak oba podejścia opisują rozwój, utrwalanie i zmianę wzorców funkcjonowania
• zrozumiemy konceptualizację procesu zmiany psychoterapeutycznej, autonomię i rolę doświadczenia emocjonalnego w terapii
• rozwiniemy wieloperspektywiczne myślenie w konceptualizacji procesu terapeutycznego

Punktem wyjścia jest założenie, że oba modele opisują odmienne aspekty tego samego procesu psychicznego – prelegentki nie dążą do utożsamiania obu podejść, lecz do pokazania ich komplementarności. Uczestnicy wyjdą z warsztatu z uporządkowaną mapą podobieństw i różnic między AT i ISTDP oraz propozycją integracyjnego modelu rozumienia procesu zmiany.

Po wystąpieniu: prezentacja.

Zinternalizowana mizoginia to proces przyswajania kulturowych norm dotyczących percepcji kobiety – działający niczym ślepy punkt, podtrzymywany przez przekazy kulturowe, relacje władzy i decyzje skryptowe. Katarzyna Paszek pokaże, jak Analiza Transakcyjna – poprzez koncepcje Rodzica Kulturowego i Rodzica Politycznego – pozwala zrozumieć ten proces oraz drogę do odzyskiwania zdrowej mocy.

Podczas warsztatu:

• przyjrzymy się nierozpoznaniom dotyczącym zewnętrznej i zinternalizowanej mizoginii oraz ich wpływowi na pracę terapeutyczną, coachingową i edukacyjną
• zestawimy klasyczne i współczesne głosy AT dotyczące zjawiska opresji z historyczną perspektywą Hollanda
• poszukamy dróg odzyskiwania mocy rozumianej jako autonomiczne korzystanie ze sprawczości, granic i odpowiedzialności – niezależnie od płci
• poznamy Przyzwolenia i transakcje współczucia jako narzędzia uwalniania uciszonych aspektów skryptu

Uczestnicy zostaną zaproszeni do empirycznej eksploracji przekazów kulturowych i poszukiwania wzmacniających przyzwoleń. Warsztat skierowany jest do praktyków AT z każdego obszaru zastosowania.

Analiza transakcyjna i NARM (NeuroAffective Relational Model) wyrosły z różnych tradycji klinicznych, łączy je jednak zbliżone rozumienie zdrowienia jako stopniowego uwalniania się od ograniczających strategii adaptacyjnych – skryptu w ujęciu AT oraz identyfikacji i przeciwidentyfikacji w ujęciu NARM. Izabella Bobrowska pokaże, jak zmiana terapeutyczna nie polega na eliminowaniu objawów, lecz na odzyskiwaniu kontaktu z autentycznym doświadczeniem siebie i możliwości świadomego wyboru.

Podczas warsztatu:

• poznamy cykl zdrowienia w NARM, z etapami poszerzania somatycznej świadomości doświadczenia
• przyjrzymy się pięciu adaptacyjnym stylom przetrwania w powiązaniu z przekazami skryptowymi
• zrozumiemy identyfikacje oparte na wstydzie i przeciwidentyfikacje oparte na dumie, charakterystyczne dla każdego stylu przetrwania
• poznamy sposoby poszerzania świadomości somatycznej własnego doświadczenia

NARM może stanowić użyteczne uzupełnienie pracy terapeutycznej z pacjentami o słabo rozwiniętym self, a także wsparcie w okresie przejściowym, gdy organizacja siebie oparta na skrypcie słabnie, a nowa jeszcze się nie ukształtowała.

Tożsamość często rozumiemy jako coś trwałego – odpowiedź na pytanie „kim jestem?". Ale kolejne doświadczenia zawodowe – nowe role, sukcesy, kryzysy, awanse, zmiany kierunku – sprawiają, że to pytanie powraca na różnych etapach życia. Joanna Krajewska przedstawi trzy sposoby rozumienia tożsamości: perspektywę archeologiczną (odkrywanie kolejnych warstw własnej historii), rozwojową (tożsamość jako proces nieustannego stawania się) oraz perspektywę analizy transakcyjnej, łączącą obie te ujęcia poprzez twórcze napięcie między tożsamością skryptową i autonomiczną.

Podczas warsztatu:

• przyjrzymy się, co pozostaje niezmienne mimo zmian zawodowych, a co może być twórczo aktualizowane
• poznamy pojęcie tożsamości skryptowej – dającej poczucie ciągłości i przewidywalności, ale ograniczającej gotowość do zmiany
• zobaczymy, jak tożsamość autonomiczna pozwala zachować ciągłość poprzez pozostawanie w kontakcie z własnym Ja, wyrażającym się na nowe sposoby
• poprzez ćwiczenia indywidualne i pracę w parach przyjrzymy się własnej historii zawodowej

To warsztat przede wszystkim jako przestrzeń osobistej refleksji – dla wszystkich zainteresowanych rozwojem zawodowym rozumianym nie tylko jako zdobywanie wiedzy, ale i refleksyjna praca nad własną tożsamością.

Każda osoba wchodząca do nowego zespołu – zawodowego czy prywatnego – przychodzi z wyobrażeniem tego, jak w tej grupie „powinno być". W analizie transakcyjnej nazywamy to „imago grupy" – obrazem zawierającym świadome i nieświadome elementy, zbierane od doświadczeń w rodzinie pochodzenia po kontekst i narrację zbiorową o danym miejscu. Krystyna Abraham-Walasiak pokaże, co dzieje się, gdy po dołączeniu do grupy to wyobrażenie zderza się z rzeczywistością.

Podczas warsztatu:

• uporządkujemy wiedzę o imago grupy oraz jego zbiorowym i systemowym wymiarze
• przyjrzymy się procesowi dostosowania imago – co uda się potwierdzić, a z czego trzeba zrezygnować, by dopasować się do grupy
• uwzględnimy złożoność funkcjonowania w wielu grupach jednocześnie – zespołach, grupach projektowych, roboczych
• zbierzemy narzędzia wspierające jednostki i zespoły w tym procesie, z perspektywą całej organizacji

Uczestnicy będą mieli też okazję do autorefleksji: w jakich grupach i na jakim etapie tego procesu aktualnie się znajdują oraz czego w związku z tym potrzebują.

Klasyczne podejście AT zakłada, że zranione i zdysocjowane stany Ja mogą zostać zreintegrowane i „ożywione" w procesie terapii. Adam Bekier pokaże, że w obliczu najgłębszych traum relacyjnych – tzw. morderstwa duszy (soul murder), powodującego dominację motywatora Survia i blokującego dostęp do witalności – ta perspektywa bywa niewystarczająca, a przedwczesne próby pobudzania witalności mogą prowadzić do retraumatyzacji i zerwania przymierza terapeutycznego.

Podczas wystąpienia:

• poznamy teorię trzech motywatorów i rezyliencji Fanity English oraz koncepcję soul murder Shengolda i martwych stanów Ja Novaka
• przyjrzymy się „tajemniczemu ogrodowi" Berne'a i Winnicottowskiej koncepcji izolowanego rdzenia Ja
• zobaczymy egzystencjalną perspektywę pracy terapeutycznej inspirowaną Heideggerem, w której autentyczność nie oznacza powrotu do wcześniejszego stanu, lecz odnalezienie własnego sposobu bycia wobec nieodwracalnej utraty
• poznamy podejście, w którym celem nie jest „zmartwychwstanie" obumarłych struktur, lecz proces żałoby i poszukiwanie impulsów zdolnych do ponownego rozbudzenia physis

Uczestnik wyjdzie z wystąpienia z poszerzonym rozumieniem pracy terapeutycznej w sytuacjach głębokiej traumatyzacji relacyjnej – z ramą pozwalającą myśleć o „martwych" obszarach psychiki nie jako o deficycie do naprawienia, lecz o strukturach wymagających ochrony, uznania i pracy w trybie żałoby.